Het jaar dat je 40 wordt, stel je je toch net even anders voor. Een mooi gezin met lieve man en schattig kind, een uitdagende job, een gezellig huis en een liefhebbende familie en uitgebreide vriendenkring. En niet als 'als er nu niet dringend iets verandert, dan schiet ik een kogel door mijn kop'!!!
Oef, dat laatste heb ik gelukkig niet gedaan. Maar er veranderde wel snel een hele boel! Midden juni had ik een nieuwe woonst en was mijn situatie drastisch overhoop gegooid.
En het gekke was dat ik me opgelucht voelde. Ik was vrij!! Eindelijk na zoveel jaren, kon ik doen en laten wat ik wilde. Yeah!!
Hoewel mijn dichte familie zelf nog in de rouwfase zat, vingen ze me enorm goed op. En enkele die-hard vrienden (waarvan ik toen pas besefte hoe dierbaar ze wel niet waren), hielpen me om mijn verdriet al snel een plaatsje te geven.
Ik realiseer me wel al te goed dat sommige meiden niet zo'n geweldige familie en vrienden hebben. En daarom wil ik hen helpen om die ik-ga-er-weer-voor-mentaliteit terug te vinden.
Het advies dat ik dikwijls kreeg is, sluit je niet op en kom buiten. Wel dat is exact wat we gaan doen!
Hoe ging jij eigenlijk met die rotperiode om???