Laad je opnieuw op na een heftige periode!

Tijdens en na een scheiding ga je door verscheidene fases.  Hoe lang dit rouwproces duurt, is voor ieder van ons anders.

De pijn en verdriet ebben na verloop van tijd gelukkig weg.  En als je alles een plaatsje hebt kunnen geven, ben je klaar om er terug in te vliegen.  Je hebt klare inzichten en duidelijke doelen voor ogen.  Je wilt het over een nieuwe, natuurlijk betere, boeg gooien.

Dat vraagt een hoop moed en kracht!  Hoe laad jij jezelf op?

Energie houdt voor jou niet persé hetzelfde in als voor mij:

·         Jij put energie uit het beluisteren van muziek, ik geniet van de stilte om me heen.

·         Jij houdt ervan om veel mensen rond je te hebben, ik kom tot rust wanneer ik af en toe alleen kan zijn.

·         Jij beoefent yoga om je innerlijk en uiterlijk te versterken, ik loop om hetzelfde effect te bekomen.

Zoek uit wat jou de kriebels in je lijf geeft!

Ik heb na mijn scheiding op veel zaken moeten bezuinigen.  Minder kledij, minder make-up, minder voorraad aan voedsel en gebruiksartikelen, …  Het was even wennen aan dat mindergevoel.  Nu sta ik erop om geregeld razzia te houden en te ‘ontspullen’.  Gebruikte zaken weggeven aan mensen die het nog meer kunnen gebruiken dan ik, dat is super!

Verder vond ik het fijn om heel af en toe al nieuwe mensen te leren kennen.  Niet te veel in 1 keer, want dan voelde ik me overprikkeld.  Ik moest me zo nu en dan terugtrekken.  Ook anno 2019 staan er in mijn agenda dagen gepland om de drukte buiten te sluiten.

Vooral vond ik het belangrijk om meer tijd met mijn grootste bezit, mijn dochter, te spenderen.  Om haar in het middelpunt van de belangstelling te zetten.  Niet in de ‘te overdreven’ zin.  Gewoon haar opnieuw laten voelen dat ze geliefd was.  Ze is en blijft mijn nummer 1.

Ik was (en ben nog steeds) een piekeraar.  Elke dag overdenk ik alles nog veel te veel en te lang.  Elke dag herinner ik me eraan om die maalmolen tijdig te laten rusten en me te focussen op waar ik wil geraken.

Vaker nee zeggen tegen dingen die je niet meer wilt doen is niet evident.  Het is noodzakelijk om te gaan werken.  En al die rollen (collega, mama, vriendin, …) die je vervult, vragen veel inzet.  Uitputtende moetjes achterwege laten is mijn uitdaging.

Beweging en evenwichtige voeding kunnen niet ontbreken op het lijstje.  Ik probeer er een ‘way of life’ van te maken!  En wanneer het me 1 dag niet lukt, start ik de volgende terug met opgepepte moed!

Ga ervoor en kickstart je leven!

Tinneke

Bumpy road!

Genoot jij deze week van de winterprik?  Het hele land stond in rep en roer en speculeerde over hoeveel sneeuw er juist ging vallen.  Zouden het Oostenrijkse taferelen worden?  Of maakten we ons, zoals meestal, onnodig druk over dat pelletje van een paar mm dik?

Het was het laatste dus… 

Verbaasd om te zien hoe sommige mensen bij het eerste vlokje paraat staan met hun sneeuwschep klaar om aan te vallen.  Grappig hoe de reacties zo uiteenlopend zijn.   De ene maakt zich uitermate druk en ziet er de leute niet van in.  De andere romantiseert over de winterse schoonheid. 

Ik hou wel van hoe het zicht en landschap zoveel anders overkomt met een laagje wit poeder erover.  Herinneringen aan mijn jeugd komen meteen naar boven: sleuren aan die slee en glijden in het geglooide bos recht tegenover ons huis.  Echte winterpret!

De klare lucht vol energie en het onaangeraakte witte tapijt, nodigen me uit om naar buiten te gaan om zo als eerste mijn voetstappen neer te zetten en ze te horen kraken. Terwijl mijn dochter een balletje van dat ijskoude spul achter mijn jas stopt, gieren we het uit van de fun.

Ik geniet er opnieuw van.  Lang vielen juist die kleine dingen in het leven me niet op.  Na wat me overkwam zag ik enkel de zwarte sneeuw in plaats van de witte.

Een zware renovatie van ons huis, tijdens deze verbouwing een postnatale depressie en na 2 jaar in het nieuwe huis gewoond te hebben een scheiding, kropen niet in mijn koude kleren…

Het leek alsof ik bedolven lag onder een dikke laag ijs!   Ik kreeg geen adem meer en was stijf bevroren.

Hoe geraakte ik hier weer uit?  Wel, dat heeft een hele tijd geduurd.  

Als ik erop terugkijk, heb ik mijn energie stilaan stap na stap opgebouwd.  De laatste jaren leken een waas.  Ik sleepte mezelf verder als een zombie.  Volledig uitgeput. 

Mezelf opnieuw leren kennen was het grootste punt.  Want ik wist niet meer wie die ‘ik’ was.  Wat waren mijn waarden, normen en passies?  Waar werd mijn hartje blij van?? 

Ik leerde om bewustere keuzes te maken. Mijn tijd te besteden aan zaken die ik belangrijk vond.

Ik koos om me te richten op de mensen die mij het meest aan mijn hart lagen en de anderen skipte ik gewoonweg.

Ik probeerde om mezelf niet te vergelijken met anderen.  Besefte dat wat mijn grootste bezit niet materialistisch was.

Ik oefende om opener te zijn.  Gevoelens tonen, laat zien dat je leeft.

Ik focuste me op de toekomst en trachtte het verleden los te laten.

Nog een belangrijke les was dat ik mijn uitdagingen aanpakte en niet meer uit de weg ging.

Kortom voelde ik hoe fijn het was om opnieuw te groeien in plaats van mezelf neer te halen!

Al deze dingen kwamen niet vanzelf en zijn nog steeds een voortdurend leerproces.  Het zijn blijvende werkpunten.

Dus besef dat jij en ik in het leven kronkels meemaken.  De weg die we afleggen is geen rechte lijn.

Leer er iets positiefs uit!

Tinneke